در بسیاری از معاملات بین شرکت‌ها و کسب‌وکارها، پرداخت مبلغ معامله هم‌زمان با تحویل کالا یا ارائه خدمات انجام نمی‌شود. ممکن است فروشنده کالا را امروز تحویل دهد، اما خریدار مبلغ آن را چند هفته یا چند ماه بعد پرداخت کند. در چنین شرایطی، ثبت صحیح فروش نسیه در صورتحساب الکترونیکی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نحوه ثبت روش تسویه می‌تواند بر اطلاعات مالیاتی، اعتبار مالیاتی خریدار و زمان مطالبه مالیات بر ارزش افزوده اثرگذار باشد.
با اجرای سامانه مؤدیان، دیگر نمی‌توان فروش نسیه را صرفاً در سیستم حسابداری شرکت ثبت کرد و نسبت به ثبت اطلاعات مربوط به آن در صورتحساب الکترونیکی بی‌توجه بود. طبق مقررات مالیات بر ارزش افزوده، اصل بر نقدی بودن معاملات است؛ مگر اینکه نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط با آن در سامانه مؤدیان ثبت شده و به تأیید طرفین برسد.
بنابراین اگر کسب‌وکاری کالا یا خدمتی را به صورت اعتباری به مشتری می‌فروشد، باید هنگام صدور صورتحساب الکترونیکی، روش تسویه را متناسب با واقعیت معامله مشخص کند و اطلاعات مربوط به مبلغ نسیه را به شکل صحیح وارد کند. در ادامه مرحله‌به‌مرحله بررسی می‌کنیم که صورتحساب الکترونیکی برای فروش نسیه چگونه ثبت می‌شود؟ چه تفاوتی با فروش نقدی دارد و هنگام تسویه معامله چه اقداماتی باید انجام شود.
فروش نسیه به معامله‌ای گفته می‌شود که در آن کالا یا خدمت در زمان مشخصی به خریدار تحویل داده می‌شود، اما تمام یا بخشی از مبلغ آن در زمان دیگری پرداخت خواهد شد. برای مثال، یک شرکت ممکن است تجهیزات مورد نیاز مشتری را در مهرماه تحویل دهد، اما طبق قرارداد، مشتری متعهد شود مبلغ فاکتور را در آذرماه پرداخت کند.
در فروش نقدی، مبلغ معامله در زمان انجام معامله یا صدور صورتحساب پرداخت می‌شود. در نتیجه وضعیت پرداخت در همان زمان مشخص است. اما در فروش نسیه، بخشی از تعهد مالی خریدار تا زمان پرداخت باقی می‌ماند و باید در سیستم مالی و صورتحساب الکترونیکی نیز به شکل صحیح منعکس شود.
نکته مهم این است که نسیه بودن معامله صرفاً یک توافق داخلی بین فروشنده و خریدار نیست. برای اینکه آثار مالیاتی مربوط به معامله نسیه مطابق مقررات اعمال شود، ثبت نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط با آن در سامانه مؤدیان و تأیید طرفین اهمیت دارد.
به همین دلیل، واحد حسابداری باید هنگام صدور صورتحساب علاوه بر مبلغ کالا یا خدمت، به روش تسویه نیز توجه داشته باشد.
ثبت اشتباه فروش نسیه می‌تواند باعث ایجاد مغایرت بین دفاتر حسابداری، صورتحساب الکترونیکی و اطلاعات ثبت‌شده در سامانه مؤدیان شود. این مغایرت‌ها ممکن است در زمان تهیه اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده یا رسیدگی مالیاتی مشکلاتی برای مؤدی ایجاد کنند.
از طرف دیگر، فروشنده باید بتواند وضعیت مطالبات خود از مشتریان را با اطلاعات سامانه تطبیق دهد. اگر مبلغی به صورت نسیه فروخته شده اما در سامانه به شکل نقدی ثبت شود، ممکن است آثار مالیاتی معامله در دوره‌ای متفاوت از زمان واقعی دریافت وجه منعکس شود.
قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز برای معاملات نسیه ثبت‌شده و تأییدشده در سامانه مؤدیان، سازوکار متفاوتی در خصوص زمان مطالبه مالیات بر ارزش افزوده در نظر گرفته است. بر اساس مقررات، در معاملات نسیه‌ای که در سامانه ثبت و به تأیید طرفین رسیده‌اند، مطالبه مالیات بر ارزش افزوده در دوره مالیاتی وصول وجه انجام می‌شود.
بنابراین موضوع فقط «ثبت یک فاکتور» نیست؛ بلکه نحوه ثبت معامله می‌تواند با فرآیندهای بعدی حسابداری و مالیاتی شرکت ارتباط مستقیم داشته باشد.
برای ثبت فروش نسیه در صورتحساب الکترونیکی، ابتدا باید اطلاعات اصلی معامله مانند مشخصات خریدار، کالا یا خدمت، تعداد، مبلغ، مالیات و سایر اطلاعات مورد نیاز صورتحساب تکمیل شود.
پس از آن، مهم‌ترین بخش برای فروش نسیه، انتخاب گزینه صحیح در قسمت روش تسویه است.
در دستورالعمل صدور صورتحساب الکترونیکی، روش تسویه می‌تواند شامل سه حالت باشد:
در صورتحسابی که کاملاً نسیه است، روش تسویه باید «نسیه» انتخاب شود. در این حالت، مبلغ پرداختی نسیه باید مطابق اطلاعات معامله ثبت شود. در صورتحساب نقدی/نسیه نیز مبلغ پرداختی نقدی و مبلغ نسیه باید متناسب با وضعیت واقعی معامله درج شود.
بنابراین انتخاب روش تسویه اولین نکته‌ای است که حسابدار باید هنگام ثبت صورتحساب به آن توجه کند.
برای درک ساده‌تر فرآیند، می‌توان ثبت صورتحساب نسیه را به چند مرحله اصلی تقسیم کرد.
در ابتدا باید اطلاعات مورد نیاز فروشنده و خریدار در صورتحساب درج شود. این اطلاعات با توجه به نوع صورتحساب و وضعیت طرفین معامله تعیین می‌شود.
در معاملات بین اشخاص تجاری، بررسی صحیح اطلاعات هویتی و اقتصادی طرف مقابل اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اشتباه در اطلاعات خریدار می‌تواند باعث ایجاد خطا در ارسال صورتحساب یا ایجاد مغایرت در کارپوشه شود.
به همین دلیل بهتر است اطلاعات مشتری پیش از صدور صورتحساب با اطلاعات ثبت‌شده در پرونده مالیاتی تطبیق داده شود.
در مرحله بعد، کالا یا خدمت فروخته‌شده در صورتحساب ثبت می‌شود. اطلاعاتی مانند شناسه کالا یا خدمت، شرح، تعداد، مبلغ واحد، تخفیف، مبلغ نهایی و مالیات و عوارض مربوط، بسته به نوع معامله و الگوی صورتحساب باید تکمیل شود.
در این مرحله تفاوتی میان فروش نقدی و نسیه از نظر اصل ثبت کالا یا خدمت وجود ندارد؛ تفاوت اصلی در نحوه تعیین وضعیت تسویه معامله است.
در مرحله سوم باید وضعیت پرداخت مشخص شود.
اگر کل مبلغ معامله قرار است بعداً پرداخت شود، روش تسویه «نسیه» انتخاب می‌شود.
اگر بخشی از مبلغ همان زمان پرداخت شده و بخش دیگر قرار است در آینده پرداخت شود، روش تسویه «نقدی/نسیه» انتخاب خواهد شد.
دستورالعمل صورتحساب الکترونیکی نیز سه روش نقدی، نسیه و نقدی/نسیه را برای روش تسویه پیش‌بینی کرده است.
اگر روش تسویه «نسیه» انتخاب شده باشد، مبلغ نسیه باید در فیلد مربوط به مبلغ پرداختی نسیه وارد شود.
در صورتحساب کاملاً نسیه، مبلغ نقدی عملاً صفر است و مبلغ نسیه باید متناسب با مبلغ قابل پرداخت معامله ثبت شود. در دستورالعمل صدور صورتحساب الکترونیکی، برای روش تسویه نسیه، ثبت مبلغ نسیه جزو اطلاعات مربوط به تسویه صورتحساب است.
برای مثال فرض کنیم یک شرکت کالایی به ارزش ۱۰۰ میلیون تومان به مشتری فروخته و توافق شده کل مبلغ دو ماه بعد پرداخت شود. در این حالت، در صورتحساب الکترونیکی باید روش تسویه «نسیه» انتخاب شود و مبلغ نسیه متناسب با مبلغ معامله در فیلد مربوط درج شود.
پس از تکمیل اطلاعات، صورتحساب باید مطابق فرآیند تعیین‌شده به سامانه مؤدیان ارسال شود.
صدور صورتحساب الکترونیکی صرفاً به معنای ثبت یک فاکتور در نرم‌افزار حسابداری نیست؛ صورتحساب باید مطابق الزامات سامانه تولید و ارسال شود و شماره منحصر به فرد مالیاتی دریافت کند.
به همین دلیل استفاده از یک نرم‌افزار حسابداری یا واسط مناسب و کنترل وضعیت ارسال صورتحساب اهمیت زیادی دارد.
پس از ارسال، حسابدار بهتر است وضعیت صورتحساب را در کارپوشه بررسی کند و از ثبت صحیح آن مطمئن شود.
در معاملات نسیه، موضوع تأیید طرفین اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا قانون مالیات بر ارزش افزوده، برای شناسایی آثار مالیاتی معامله نسیه، ثبت و تأیید اطلاعات مربوط به نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط را مورد توجه قرار داده است.
یکی از سؤالات پرتکرار حسابداران این است که اگر معامله نسیه باشد، آیا باید مبلغ کل فاکتور در قسمت نسیه وارد شود یا فقط مبلغ اصل کالا؟
پاسخ به این موضوع به ساختار صورتحساب و اطلاعات مالی معامله بستگی دارد، اما در منطق صورتحساب الکترونیکی، مبلغ نسیه باید با مجموع صورتحساب و سایر مبالغ پرداختی سازگار باشد.
در صورتحساب نقدی/نسیه، مبلغ پرداختی نقدی و مبلغ نسیه باید به شکلی ثبت شوند که با مبلغ کل صورتحساب و اطلاعات مالیاتی آن مغایرت نداشته باشند. دستورالعمل فنی برای این فیلدها قواعد کنترلی مشخصی در نظر گرفته است.
بنابراین نمی‌توان مبلغ نسیه را به صورت دلخواه وارد کرد. اگر مبلغ معامله، مالیات و عوارض و مبلغ پرداخت نقدی وجود داشته باشد، مبلغ نسیه باید بر اساس ساختار صورتحساب و قواعد سامانه محاسبه شود.
فرض کنیم شرکت «الف» کالایی به ارزش ۲۰۰ میلیون تومان به شرکت «ب» فروخته است.
طبق توافق دو طرف:
در این شرایط، صورتحساب از نظر روش تسویه، نسیه خواهد بود.
اما فرض کنیم معامله دیگری به ارزش ۳۰۰ میلیون تومان انجام شده و مشتری ۱۰۰ میلیون تومان را همان زمان پرداخت کرده و قرار است ۲۰۰ میلیون تومان را دو ماه بعد بپردازد.
در این حالت، روش تسویه «نقدی/نسیه» خواهد بود و اطلاعات پرداخت باید متناسب با دو بخش معامله ثبت شود.
یعنی:
| عنوان | مبلغ |
|---|---|
| مبلغ کل معامله | ۳۰۰ میلیون تومان |
| مبلغ پرداخت نقدی | ۱۰۰ میلیون تومان |
| مبلغ نسیه | ۲۰۰ میلیون تومان |
| روش تسویه | نقدی/نسیه |
این مثال نشان می‌دهد که انتخاب روش تسویه باید دقیقاً مطابق قرارداد و وضعیت واقعی پرداخت باشد.
یکی از مهم‌ترین ابهام‌ها درباره فروش نسیه این است که آیا چون پول هنوز دریافت نشده، مالیات بر ارزش افزوده نیز باید همان زمان پرداخت شود یا خیر.
در اینجا باید بین «صدور صورتحساب» و «زمان مطالبه مالیات بر ارزش افزوده» تفاوت قائل شد.
بر اساس تبصره ۱ ماده ۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده، اصل بر نقدی بودن معاملات است؛ مگر اینکه نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط در سامانه مؤدیان ثبت و به تأیید طرفین رسیده باشد. همچنین در مقررات مرتبط با رسیدگی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده تصریح شده که در معاملات نسیه تأییدشده در سامانه، مطالبه مالیات بر ارزش افزوده در دوره مالیاتی وصول وجه معامله انجام می‌شود.
بنابراین ثبت صحیح وضعیت نسیه در سامانه اهمیت زیادی دارد.
به زبان ساده، اگر معامله واقعاً نسیه است اما اطلاعات آن به شکل صحیح در سامانه ثبت و تأیید نشود، نمی‌توان صرفاً با ادعای نسیه بودن معامله انتظار داشت آثار مالیاتی فروش نسیه اعمال شود.
فرآیند فروش نسیه با صدور صورتحساب تمام نمی‌شود. زمانی که خریدار مبلغ معامله را پرداخت می‌کند، اطلاعات پرداخت نیز باید در فرآیند مربوط به صورتحساب نسیه ثبت شود.
کارپوشه سامانه مؤدیان برای مدیریت اطلاعات مربوط به دریافت یا پرداخت صورتحساب‌های نسیه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فرض کنید یک فاکتور ۵۰۰ میلیون تومانی در فروردین به صورت نسیه صادر شده و خریدار در خرداد ۲۰۰ میلیون تومان و در تیر ۳۰۰ میلیون تومان پرداخت می‌کند.
در چنین شرایطی، حسابدار باید وضعیت پرداخت‌های معامله را مطابق مقررات و امکانات سامانه ثبت و پیگیری کند تا مشخص باشد چه میزان از معامله تسویه شده است.
این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت دارد که پرداخت معامله به صورت مرحله‌ای انجام می‌شود.
در بسیاری از قراردادهای تجاری، خریدار مبلغ فاکتور را یکجا پرداخت نمی‌کند. برای مثال ممکن است ۳۰ درصد مبلغ هنگام تحویل کالا، ۳۰ درصد یک ماه بعد و ۴۰ درصد باقی‌مانده در پایان قرارداد پرداخت شود.
در چنین شرایطی، ثبت دقیق مبالغ پرداخت‌شده اهمیت زیادی دارد.
اگر معامله به صورت نقدی/نسیه باشد، مبلغ پرداختی نقدی و مبلغ نسیه باید از ابتدا مطابق وضعیت معامله ثبت شوند. سپس با انجام پرداخت‌های بعدی، اطلاعات تسویه معامله نیز باید پیگیری شود.
این کار به حسابدار کمک می‌کند مانده حساب مشتری، دفاتر حسابداری و اطلاعات سامانه مؤدیان را با یکدیگر تطبیق دهد.
موضوع اعتبار مالیاتی یکی از مهم‌ترین بخش‌های فروش نسیه است؛ به‌خصوص برای شرکت‌هایی که خریدهای عمده و معاملات بین‌شرکتی انجام می‌دهند.
در معاملات نسیه، ثبت و تأیید معامله در سامانه و سپس ثبت پرداخت‌ها می‌تواند در زمان شناسایی اعتبار مالیاتی خریدار مؤثر باشد. در مقررات حسابرسی اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده نیز آمده است که مالیات و عوارض خرید معاملات نسیه‌ای که در سامانه مؤدیان به تأیید طرفین رسیده‌اند، در دوره مالیاتی ثبت پرداخت، به عنوان اعتبار مالیاتی قابل محاسبه می‌شود.
بنابراین خریدار نباید تصور کند صرف دریافت فاکتور نسیه به این معنی است که تمام اعتبار مالیاتی آن بدون توجه به پرداخت، در همان دوره قابل استفاده خواهد بود.
از طرف دیگر، فروشنده نیز باید اطلاعات پرداخت را به‌درستی ثبت کند تا اطلاعات مالیاتی دو طرف معامله با یکدیگر سازگار باشد.
این دو عبارت گاهی با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند، اما از نظر ثبت اطلاعات صورتحساب تفاوت دارند.
در این حالت در زمان صدور صورتحساب هیچ مبلغی بابت معامله دریافت نشده و کل مبلغ در آینده پرداخت خواهد شد.
روش تسویه: نسیه
در این حالت بخشی از مبلغ معامله همان زمان پرداخت شده و بخش دیگر به آینده موکول می‌شود.
روش تسویه: نقدی/نسیه
برای مثال اگر مبلغ معامله ۱ میلیارد تومان باشد و مشتری ۴۰۰ میلیون تومان را همان زمان پرداخت کند و ۶۰۰ میلیون تومان را بعداً بپردازد، روش تسویه باید نقدی/نسیه باشد.
دستورالعمل صورتحساب الکترونیکی نیز برای روش نقدی/نسیه، ثبت اطلاعات مبلغ پرداختی نقدی و مبلغ نسیه را الزامی می‌داند.
اگر هدف استفاده از آثار مالیاتی ویژه معامله نسیه است، صرف ثبت معامله در نرم‌افزار حسابداری کافی نیست.
قانون مالیات بر ارزش افزوده تأکید می‌کند که نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط باید در سامانه مؤدیان ثبت و به تأیید طرفین برسد. در غیر این صورت، اصل بر نقدی بودن معامله خواهد بود.
بنابراین حسابدار باید بین «ثبت حسابداری» و «ثبت مالیاتی در سامانه مؤدیان» تفاوت قائل شود.
ثبت حسابداری نشان می‌دهد که شرکت از مشتری خود طلب دارد، اما ثبت صورتحساب در سامانه مؤدیان آثار مالیاتی و الزامات قانونی معامله را نیز پوشش می‌دهد.
موضوع دیگری که ممکن است برای کسب‌وکارها اهمیت داشته باشد، نحوه محاسبه فروش نسیه در حد مجاز فروش است.
در مقررات مربوط به حد مجاز فروش، برای فروش‌های نسیه مشمول مالیات بر ارزش افزوده، مبالغی که هنوز پرداخت نشده و به تأیید طرفین نرسیده‌اند، در محاسبات دوره صدور صورتحساب به همان شکل فروش‌های تسویه‌شده لحاظ نمی‌شوند. همچنین مبالغ فروش نسیه پس از پرداخت و تأیید طرفین در محاسبات مربوط به دوره پرداخت مورد توجه قرار می‌گیرند.
این موضوع نشان می‌دهد که ثبت صحیح نسیه فقط برای کنترل حساب مشتری نیست و می‌تواند با سایر فرآیندهای مالیاتی شرکت نیز ارتباط داشته باشد.
یکی از رایج‌ترین خطاها، انتخاب «نقدی» برای معامله‌ای است که در واقع نسیه بوده است.
این اشتباه ممکن است باعث شود اطلاعات صورتحساب با قرارداد و دفاتر شرکت هماهنگ نباشد.
در صورتحساب نسیه، مبلغ مربوط به بخش نسیه باید مطابق قواعد فنی صورتحساب ثبت شود. وارد نکردن یا اشتباه وارد کردن این مبلغ می‌تواند باعث خطای صورتحساب شود.
بعضی شرکت‌ها پس از صدور صورتحساب، وضعیت معامله را دیگر پیگیری نمی‌کنند. در حالی که با دریافت وجه، فرآیند ثبت و تأیید پرداخت نیز اهمیت پیدا می‌کند.
برای بهره‌مندی از آثار قانونی معامله نسیه، تأیید طرفین اهمیت دارد. بنابراین حسابدار باید وضعیت صورتحساب و واکنش طرف مقابل را نیز بررسی کند.
مانده حساب مشتری در دفاتر شرکت باید با وضعیت معامله در سامانه مؤدیان قابل تطبیق باشد.
اگر در دفاتر شرکت مبلغی به عنوان حساب دریافتنی ثبت شده اما در سامانه وضعیت معامله متفاوت است، در زمان رسیدگی ممکن است نیاز به ارائه اسناد و توضیحات وجود داشته باشد.
برای جلوگیری از اشتباه، بهتر است واحد حسابداری برای معاملات نسیه یک فرآیند مشخص داشته باشد.
این فرآیند می‌تواند شامل مراحل زیر باشد:
اگر حجم معاملات شرکت زیاد باشد، انجام دستی تمام این کنترل‌ها احتمال خطا را افزایش می‌دهد. به همین دلیل استفاده از خدمات حسابداری حرفه‌ای می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا صدور صورتحساب، ثبت حساب‌های دریافتنی، کنترل پرداخت‌ها و تطبیق اطلاعات مالی و مالیاتی با نظم بیشتری انجام شود.
برای یک معامله نسیه، صرف داشتن صورتحساب الکترونیکی همیشه برای مدیریت داخلی پرونده کافی نیست. بهتر است اسناد مرتبط با معامله نیز به شکل منظم نگهداری شوند.
از جمله:
نگهداری منظم این مدارک باعث می‌شود در صورت ایجاد اختلاف میان اطلاعات حسابداری، قرارداد و سامانه، امکان بررسی و تطبیق معامله وجود داشته باشد.
قبل از ارسال صورتحساب الکترونیکی، حسابدار می‌تواند این موارد را کنترل کند:
اطلاعات خریدار:
آیا اطلاعات خریدار درست است؟
اطلاعات معامله:
آیا کالا یا خدمت و مبلغ آن صحیح ثبت شده است؟
روش تسویه:
آیا معامله واقعاً نقدی، نسیه یا نقدی/نسیه است؟
مبلغ پرداختی:
آیا مبلغ نقدی و مبلغ نسیه با قرارداد مطابقت دارد؟
مالیات و عوارض:
آیا مالیات و عوارض مربوط به صورتحساب به درستی محاسبه شده است؟
ارسال صورتحساب:
آیا صورتحساب با موفقیت به سامانه ارسال شده است؟
تأیید طرف مقابل:
آیا وضعیت صورتحساب و تأیید طرف مقابل بررسی شده است؟
تسویه:
آیا بعد از دریافت وجه، پرداخت در فرآیند مربوط ثبت و پیگیری شده است؟
این چک‌لیست ساده می‌تواند بخش زیادی از خطاهای رایج در ثبت معاملات اعتباری را کاهش دهد.
از نگاه حسابداری، فروش نسیه باعث ایجاد حساب دریافتنی از مشتری می‌شود. یعنی شرکت کالا یا خدمت را فروخته اما وجه آن را هنوز دریافت نکرده است.
برای مثال، اگر شرکتی کالایی به مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان به صورت نسیه بفروشد، در سیستم حسابداری باید فروش و حساب دریافتنی مشتری ثبت شود.
در زمان دریافت وجه نیز حساب دریافتنی کاهش پیدا کرده و حساب بانک یا صندوق افزایش می‌یابد.
اما نکته مهم این است که ثبت حسابداری و ثبت صورتحساب الکترونیکی دو فرآیند مرتبط اما متفاوت هستند.
ممکن است ثبت حسابداری کاملاً درست انجام شده باشد، اما اطلاعات صورتحساب در سامانه مؤدیان اشتباه ثبت شده باشد. برعکس، ثبت درست صورتحساب نیز جایگزین ثبت صحیح عملیات در دفاتر حسابداری نمی‌شود.
به همین دلیل هماهنگی میان حسابداری و امور مالیاتی شرکت اهمیت زیادی دارد.
هرچه تعداد معاملات نسیه یک شرکت بیشتر باشد، کنترل حساب‌های دریافتنی، سررسیدها، پرداخت‌های مرحله‌ای و اطلاعات مالیاتی دشوارتر می‌شود.
در چنین شرایطی، استفاده از خدمات حسابداری می‌تواند به کسب‌وکار کمک کند تا اطلاعات فروش، حساب مشتریان، دریافت‌ها و اطلاعات صورتحساب‌های الکترونیکی به شکل منظم‌تری مدیریت شوند.
به‌خصوص برای شرکت‌هایی که تعداد زیادی مشتری دارند یا فروش آنها به شکل اعتباری انجام می‌شود، وجود فرآیند مشخص برای کنترل فروش نسیه می‌تواند از ایجاد مغایرت‌های مالی و مالیاتی جلوگیری کند.
ثبت فروش نسیه در صورتحساب الکترونیکی فقط به انتخاب یک گزینه در نرم‌افزار محدود نمی‌شود. نوع تسویه باید مطابق واقعیت معامله مشخص شود، مبلغ نسیه و در صورت وجود مبلغ نقدی به شکل صحیح ثبت شود و صورتحساب مطابق مقررات به سامانه مؤدیان ارسال شود.
از طرف دیگر، در معاملات نسیه ثبت و تأیید اطلاعات معامله و همچنین ثبت پرداخت‌های بعدی اهمیت ویژه‌ای دارد. بر اساس مقررات مالیات بر ارزش افزوده، در معاملات نسیه‌ای که در سامانه ثبت و به تأیید طرفین رسیده‌اند، مطالبه مالیات بر ارزش افزوده در دوره مالیاتی وصول وجه انجام می‌شود.
بنابراین اگر کسب‌وکار شما معاملات اعتباری متعددی دارد، بهتر است صدور صورتحساب، ثبت حساب‌های دریافتنی، پیگیری پرداخت و کنترل اطلاعات سامانه مؤدیان را به عنوان یک فرآیند واحد در نظر بگیرید. این کار علاوه بر کاهش خطاهای حسابداری، مدیریت تعهدات مالیاتی و کنترل وضعیت مشتریان را نیز ساده‌تر می‌کند.
برای ثبت فروش نسیه، اطلاعات معامله و کالا یا خدمت ثبت شده و در بخش روش تسویه، گزینه «نسیه» انتخاب می‌شود. سپس مبلغ نسیه مطابق قواعد صورتحساب در فیلد مربوط ثبت و صورتحساب به سامانه مؤدیان ارسال می‌شود.
در فروش کاملاً نسیه، کل مبلغ معامله در آینده پرداخت می‌شود. اما در فروش نقدی/نسیه، بخشی از مبلغ در زمان معامله پرداخت شده و بخش دیگر در آینده تسویه می‌شود. برای روش نقدی/نسیه، ثبت مبلغ نقدی و مبلغ نسیه اهمیت دارد.
فروش نسیه در صورت مشمول بودن معامله، از نظر مالیات بر ارزش افزوده تابع مقررات مربوط است. در معاملات نسیه‌ای که در سامانه مؤدیان ثبت و به تأیید طرفین رسیده‌اند، مطالبه مالیات بر ارزش افزوده در دوره مالیاتی وصول وجه انجام می‌شود.
خیر. ثبت حسابداری معامله با ثبت صورتحساب الکترونیکی در سامانه مؤدیان یکسان نیست. برای برخورداری از آثار قانونی معامله نسیه، ثبت نسیه بودن معامله و دریافت و پرداخت‌های مرتبط در سامانه مؤدیان و تأیید طرفین اهمیت دارد.
پس از دریافت وجه، اطلاعات پرداخت و تسویه باید مطابق فرآیندهای سامانه مؤدیان ثبت و پیگیری شود. این موضوع به‌خصوص در معاملات مرحله‌ای اهمیت دارد؛ زیرا ممکن است مبلغ معامله در چند مرحله پرداخت شود و اطلاعات پرداخت نیز باید با سوابق حسابداری و معامله تطبیق داشته باشد.
09127806746
